Heerlijk omdat weer over het rugbyveld te horen galmen!!! Het seizoen is weer begonnen en afgelopen zondag was het weer feest. De dames van ARC/Bulldogs mochten weer gaan vlammen in de wei!!! Na een gezellig onderonsje met vele anderen in het clubhuis aan de Sportlaan was het tijd om onze krachten te gaan meten tegen de dames van de BRC/Ma.R.Grieten, eenheel gedreven en ervaren team uit Breda en Maastricht wat zeker geen gemakkelijke tegenstander is.
Vlak na aftrap was het al zover, nog geen 5 minuten later braken de meiden uit Breda door en hadden we al de eerste try tegen ons... Geen nood... De wedstrijd is nog jong was ons motto.. Gewoon herpakken, goed organiseren en er vol tegenaan! Wij kunnen dit!! Maar helaas.. Niet zo heel lang daarna kregen we de tweede try ook om de oren...
Het is duidelijk... Ons team wil zooo graag.. We willen winnen.. Het is een vechtersteam, en dat was duidelijk van de gezichten te lezen toen we op de conversie van de tegenpartij stonden te wachten... Iedereen verbeet zich en de frustratie was voelbaar...
De wedstrijd hervatte zich en onze meiden gingen er vol in, met agressie en wilskracht werd er met man en macht gevochten maar helaas, het mocht gewoon niet baten. Weeeeeer een try tegen!!! Het klinkt misschien een beetje banaal maar ons teampje was dit gewoon niet gewend!! Stonden wij niet garant voor vechtlust en wilskracht???
Uiteindelijk werd onze vechtlust dan toch beloond en via een prachtige off load van de voorwaartsen kon Mirjam vlak voor rust een try scoren. De ontlading was enorm, we konden het dus wel! De conversie werd ook geraakt en zo stonden we in de rust 7-24.....
Tijdens de rust kregen we een peptalk van Erik Hengeveld. Die gaf ons wat nuttige tips en vertelde ons dat hij ervan overtuigd was dat we deze game nog steeds konden winnen. En tja, wie waren wij nou om daar tegenin te gaan??
We hebben elkaar eens goed beetgepakt eens even flink toegesproken en aangekeken en zijn vol goede moed de tweede helft ingegaan, er was maar 1 optie: WINNEN!
Meteen vanaf het fluitsignaal gingen we er vol op. De voorwaarsten hadden maar 1 doel voor ogen: PICK AND GO! Zo vaak getraind en eindelijk kon het in werking gezet worden. Het ging heel goed, tot aan de tryline van Breda. Vlak voor de tryline werd het een gevecht van leven op dood, het ging om de langste adem, en die was dit keer voor onze Hilde! Het was een zwaarbevochten try en wedermaal was de ontlading groot. En, we roken mogelijkheden. Ook dit keer werd de conversie geraakt: 14-24!! Jaja, we werden langzaam wakker!
Als het nog feller kon dan was het nu wel. De aftrap was er, die werd gevangen en het motto was: rechtdoor, naar die tryline toe! We hebben nog wat tries te scoren! En na een kwartier van keihard vechten heen en weer was het dan eindelijk zover... Renske was het achterstaan beu, en na een hard gevecht werd er eindelijk gescoord: 19-24! Zou het dan toch? De conversie werd helaas gemist wat het allemaal wel erg spannend maakte.
Zo gingen we vrolijk door. De meiden van de voorwaartsen hebben subliem werk verricht en zo kwamen we weer via pick and go praktisch op de lijn terecht van Breda En dat vonden ze NIET leuk!! Dus ja: weer een try!! Annemien heeft hem tussen de rucks en mauls door toch kunnen drukken en zo kwamen we gelijk: 24-24. Jaja en toe dus de kick. De opmerking van Erik Hengeveld deed me niet bepaald ontspannen: "Geen druk ofzo, maar t staat nu 24-24..." Ha fijn, en net nu ik moet kicken vanuit een moeilijke hoek... Gelukkig was het raak! Met dank aan de heren van de Bulldogs en de lieve papa van Ziggy met al hun goede tips! Hij was raak! Pfieuw! En zo stonden we dus ineens 26-24! Ongeloofelijk, ik denk niet dat iemand ook had kunnen bedenken dat we zo terug zouden komen, geweldig!
De vreugde was van korte duur... de meiden van Breda waren not amused en binnen no time kregen we een try tegen om de oren. Dat was schrikken! Het zou zo zonde zijn om het nu uit handen te geven! 26-29 met nog een kwartier te gaan.
We zetten onze warfaces weer op en de voorwaartsen gingen er weer vol in: geen genade gewoon gaan, en zo kwamen we op 31-29 door een super try van Annemien! Helaas de kick was weer niet raak, jammer maar met nog een paar minuten in het verschiet was er geen tijd om te treuren, we mochten het absoluut niet meer uit handen geven. En zo geschiedde het. De voorwaarsten hadden de smaak te pakken, en het was duidelijk dat de Bredaase meiden hier totaal door overrompeld raakten. En zo gingen we dus gewoon nogmaals los. Annemien had een break en ging vol gas naar de try line: 36-29, en een zuivere hattrick! Het woord euforisch dekt de lading niet, we stegen boven onszelf uit. Ongelofelijk hoe veerkrachtig ons team is!!
Een kleine notitie: Michelle ons tighthead prop heeft tegenwoordig fullback aspiraties... Na een break van Breda vlakbij onze 22 kwam ze als een hinde het veld overvliegen en tackelde de Bredaase genadeloos het veld uit... Die gaat de boeken in als briljant met als kleine noot HILARISCH!!!
Dus meiden, volgende week weer, uit in in Rotterdam!! Laten we weer net zo gaan vlammen als afgelopen week!
WHO LET THE DOGS OUT!!!!!!!!
groet, Esther
