Seniorentour naar Budapest, dag 2, vrijdag 15 april 2011:
Wieuw, wieuw, wieuw, half 9. Mijn kamergenoot en judge kijkt mij boos aan alsof ik dit brandalarm, want dat was het wat ons wekte, heb aangezet. Dus kleertjes aan en naar beneden dan maar. Met zo'n 30, na veel te weinig slaap ontwaakte, rugbyers op de stoep van een hotel trek je onbewust wel wat bekijks. Of was het toch het brandalarm? Altijd fijn om daar zo te staan op je verjaardag....ja Kevin Smith was jarig. Anyway, maar weer terug naar bed om nog een uurtje slaap te pakken. Vervolgens werd de wandeling rond 12.00 uur ingezet richting het grootste park van Budapest.
Na wat warming-up en een spelletje "touch" besloot Maat Halstead om de 7 heuvelenloop te doen met een ieder. Toch knap dat niemand over z'n nek ging. Vervolgens werd er koers gezet naar een "spa"bad. Volgens mij was dit 1 van de oudste baden aldaar, want toen we het gebouw zagen waanden we ons een paar eeuwen terug. Echter hoe oud het er ook uitzag aan de buitenkant hoe modern het er uitzag aan de binnenkant. Met persoonlijke kleedhokjes die je middels een soort horloge open en dicht kon doen naar believen begon het al goed. Eenmaal uitgekleed, nee niet helemaal, konden er een 10 tal sauna's baden en stoomruimtes bezocht worden, maar hoogtepunt was toch wel het buitenbad van zo'n 40 graden met een stroomversnelling in het midden. Na een aantal uurtjes weken ging de reis rond 17.00 uur weer terug naar het hotel om om te kleden voor de avond. Het restaurant dit keer: Sir Lancelot. U raad het al ridders en jonkvrouwen. Eerst een soepje in een broodje en aansluitend kwamen de schalen met 5 soorten vlees op tafel. Er werd alom genoten en als klap op de vuurpijl mochten de tourmaagden nog even een pepertje wegkauwen. Daarna kregen we een aparte kamer, een soort dungeon, alwaar er weer een goede courtsession werd gehouden met veel vertier. Tussendoor waren er nog optredens van ridders, een buikdanseres en een vuurvreter. En wie je het ook vraagt van de touristen die mee waren, 1 iemand maakt zeer veel indruk door haar continu stralende glimlach en behulpzaamheid: Monica! Daar kunnen een hoop mensen in de horeca een voorbeeld aan nemen. Vervolgens werd er koers gezet naar Morrisons. De place to be. Nou dat klopte aardig. Met 2 zalen bovengronds en zo´n 10 ondergronds, was er voor ieder wat wils. Zelfs Sir king Richard Leemans ging uit zijn dak in de hip-hop ruimte en toen ik dat zag wist ik het zeker: later als ik groot ben wil ik ook zo zijn. Het enige jammere alhier was het feit dat ik net lekker stond te dansen en dan doen ze het licht aan. Blijkt het 04.00 uur te zijn en moeten we eruit, dus maar richting hotel voor een slaapje. Morgen dag 3 alweer.
